Wednesday

day 51 | kunjair


it's possible to have best friends
who don't fall into the categories of getting it in someone else does.
and that's okay.
...



วันนี้ตื่นเวลาปกติ มองผ่านหน้าต่างบานเดิม
เจออาทิตย์ดวงกลมโตเด่นสง่าอยู่กลางฟ้ากว้าง
เดินไปหยิบยาสีฟันป้ายลงบนแปรงสีฟัน
เข้าห้องน้ำ อาบน้ำและแปรงฟัง
เช้านี้เราทำอะไรเร็วกว่าทุกวัน มาช้าตอนแต่งตัว
เพราะมัวแต่คุยกับพี่ตาวผ่านทาง facebook chat


ก่อนออกจากบ้านเจอป้าดา
เลยให้ป้าดาทำมะกะโรนีแฮมไว้ให้สำหรับมื้อเย็น
เดินลูบหัวไมโลก่อนออกจากบ้าน
แผลที่หัวยังไม่หายสักที ไมโลชอบเกา
มองเลยเข้าไปในมุมหลืบข้างบ้าน
กาแฟยังนอนหลับอยู่ในห้องของตัวเอง


บัตรรถไฟฟ้าเงินหมดจึงสองจิตสองใจ
ระหว่างเดินไปขึ้นรถไฟฟ้ากับนั่งแท็กซี่ไปทำงาน
แต่เมื่อสองเท้าพาตามาสบกับจำนวนรถที่หยุดนิ่งมากมายบนถนน
แทบไม่ต้องคิดเลยว่าเราควรเลือกรถโดยสารประเภทไหน


กลางสัปดาห์ผู้ใช้บริการรถไฟฟ้ามักบางตากว่าทุกวัน
เงินในกระเป๋ามีไม่ถึงหนึ่งร้อยบาทจึงเติมเงินบัตรโดยสารไม่ได้
เราเดินไปกดเลข 15 ที่ตู้จำหน่ายตั๋ว หยอดเหรียญ 10 และเหรียญ 5
และสอดบัตรโดยสารแทนการแตะผ่านด้านบน


ไม่ถึง 5 นาที รถไฟก็เคลื่อนมาถึงสถานีปลายทางของเรา
ก้าวเท้าออกจากรถไฟ จำไม่ได้ว่าข้างไหนก่อน
แต่ที่แน่ๆ คือเท้าทั้งสองข้างมุ่งตรงสู่ทางออกหมายเลข 6
เพื่อเดินไปตาม sky-walk ที่เชื่อมต่อกับสะพานลอย
หยิบโทรศัพท์ต่อสายหาพี่จันทร์เจ้าของร้านกาแฟเจ้าประจำ
ลงสะพานลอยแล้วเดินย้อนไปร้านหมูทอดเจียงฮาย
กว่าจะเดินฝ่าฝูงชนจากหน้าตลาด กว่าจะแวะไปเอากาแฟที่สั่งไว้
เปิดประตูชะโงกหน้าสอดส่องเงาหัวหน้า เข็มยาวก็ใกล้เลข 4 เต็มที


ยังอยู่ในช่วงต้นเดือน แต่ลูกค้าไม่เยอะอย่าง 2 วันที่ผ่านมา
เราจึงมีเวลาเข้าไปดราม่าใน pantip
มีเวลาเข้าไปอ่านบล็อกของใครอีกหลายคน
มีเวลาวางแผนการเดินทางไปเกาะนางยวน
มีเวลาพูดคุยกับเพื่อนร่วมงาน
มีเวลาเช็คอีเมล์ ลบอีเมล์ และรออีเมล์
แต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่ได้รับอีเมล์ตอบกลับจากมหาวิทยาลัย


นั่งเก็บงานจนถึงเย็นเหมือนทุกวัน ทำงานไป ดู youtube ไป
เป็นคลิปเบื้องหลังการถ่ายทำสปอตโฆษณาของใบเตย
เห็นแล้วอยากกลับไปเรียนปริญญาตรี แต่ไม่ใช่สาขาที่จบมา
ดูแล้วมีแรงฮึดอยากทำสื่อเล็กๆ ของตัวเองสักชิ้นสองชิ้น
แต่บางทีของพวกนี้มันทำคนเดียวไม่ได้ มันต้องทำเป็นทีม


อีก 20 นาที 6 โมง ได้เวลากลับบ้าน
สุดท้ายวันนี้ก็ได้ใช้บริการแท็กซี่ จ่ายไป 49 บาท
เป็นวันพุธที่การจราจรติดขัดรับตำแหน่งเมืองรถติดอันดับหนึ่งของโลก
ก่อนเข้าบ้านแวะเซเว่นซื้อแรบบิทครีมให้มาแจม 2 ลูก ของตัวเอง 1 ลูก


สงสัยเพราะวันนี้ถึงบ้านก่อนแม่
เมื่อหัวค่ำเมฆบนฟ้าจึงถึงกับตกใจจนโอบอุ้มน้ำไว้ไม่ไหว
ปล่อยให้ร่วงหล่นกระทบกิ่งก้านกระเด็นสู่พื้นคอนกรีตเบื้องล่าง


ซู่
ซ่า





kunjair

3 comments:

  1. ชอบบันทึกวันนี้ มีชีวิตมาก :)
    เออแต่เรื่องรถติดเนี่ย ผลมาจากไอ้เรื่องนโยบายรถคันแรกหรือเปล่า --"

    -แอ๊ะเอง-

    ReplyDelete
  2. เห็นด้วยกับพี่แอ๊ะ ชอบบันทึกวันนี้มากเลย *-*
    เป็นบันทึกแบบที่พี่แจไม่ค่อยบันทึก
    มีเรื่องเหตุการณ์ในชีวิตประจำวัน
    ผู้คนในชีวิตประจำวัน
    รวมทั้งความคิด ตัวตนของความเป็นพี่แจ
    ที่แทรกผ่านมาในแต่ละบรรทัด

    เรื่องรถไฟฟ้า นั่งสถานีเดียวเองอะมิสอุดมสุข ใกล้มากก
    เป็นหวายจะลงเดิน 5555555555555

    เรื่องเรียนต่อ เมื่อความอยากชัดเจนขนาดนี้
    ก็ไม่ต้องรีรอเลยเนอะ :))

    ReplyDelete