day 227 | rungkarn

วันนี้ตอนเย็น เพิ่งได้ฤกษ์เอากุหลาบทั้งสองต้นลงกระถางใหม่
ทั้งที่ซื้อกระถางมาเกือบสองสัปดาห์ได้แล้ว ฮ่าๆ
อากาศร้อนจนปวดหัว อากาศร้อนจนง่วงได้ตลอดทั้งวัน
อากาศร้อนจนเราได้นอนกลางวันติดมาสามวันแล้ว
ตื่นมาก็ปวดหัว ไม่ชอบเลย

จะพยายามไม่นอนกลางวัน
ต้องดื่มน้ำเยอะๆ ช่วยกันล่ะงานนี้

อ่านหนังสือของคุณหนุ่มเมืองจันท์จบไปสองเล่ม
อีกเล่มแบ่งให้เพื่อนเอาไปอ่านก่อนตั้งแต่วันที่ซื้อ
ศุสานอ่านได้นิดเดียวก็เอาให้พี่อ่านไปก่อน

วันนี้ได้หยิบนิยายขึ้นมาอ่าน
วันก่อนบอกน้องมุ่ยไปว่า
ชีวิตจริงหัวใจไม่มีความหวาน
ขอเติมความหวานด้วยการอ่านนิยายก็แล้วกัน ฮ่าๆ

มาถึงวัยนี้ เวลาซื้อหนังสือ
จะตั้งใจหาเวลาอ่าน ไม่เก็บค้างเติ่งไว้นานเหมือนเมื่อก่อน
และไม่ซื้อฟุ่มเฟือยเหมือนเมื่อก่อนด้วย

ดีใจที่แบ่งเวลาอ่านหนังสือให้ตัวเองได้
น้าเคยดุเราเมื่อไม่นานมานี้
ว่าเราควรหาเวลาให้ตัวเอง อย่าเอาเรื่องในบ้านเก็บมาเครียด
เดี๋ยวแก่มากไปกว่านี้(เพราะหน้าแก่อยู่แล้ว) ฮ่าๆ
เหมือนน้าจะห่วงแต่ก็แอบแขวะอยู่เหมือนกัน เฮอะ!

...



มีอารมณ์คิดถึงใครบางคนแผ่วๆ
ไม่ได้รู้สึกไม่ดีที่คิดถึง
แม้ตอนที่เราเลือกหลีกมาและจบวันนั้น
เราจะรู้สึกแย่และผิดหวังมากก็ตาม

แต่ความคิดถึงในวันนี้ มันเป็นคล้ายลมอุ่นๆ
ให้เรารู้ว่าเราเคยมีความรัก และเรากับเขาต่างเคยเดินมาเจอกัน

คงเหมือนกับที่นิ้วกลมเคยพูดไว้
บางความสัมพันธ์อาจจบไม่สวย
แต่พอเป็นความทรงจำมันช่างหอมหวานเหลือเกิน

อาจจะไม่เป๊ะตามที่นิ้วกลมเคยว่าไว้
แต่ก็ประมาณนี้

:)



๒๘ มีนาคม ๒๕๕๖