day 216 | rungkarn

ได้ดูหนังแจ๊คผู้ฆ่ายักษ์
ซึ่งตอนถึงเรื่องได้ยินว่า "แจ๊คผู้สยบยักษ์" ไปซะได้
การที่บุคลิกพระเอกในเรื่องคล้ายกับคนบางคนโดยบังเอิญ
ไม่ได้ทำให้ไขว้เขวเหมือนเมื่อปีก่อน
ที่ดูหนังบางเรื่องแล้วบังเอิญรู้สึกแบบเดียวกันเหมือนอย่างนี้

คงเพราะเราได้ให้อภัยเขาแล้ว
แม้บางที ความรู้สึกอาจจะยังไม่เข้าที่เข้าทางเท่าไหร่นัก
แต่ลมแบบนี้ก็เป็นแค่ลมอ่อนๆ
คงไม่มีทางก่อตัวโหมเป็นพายุได้เหมือนเดิมแน่ๆ
สุดท้ายมันก็ขึ้นอยู่กับตัวเองทั้งนั้นเลย

:)



อาบน้ำสระผมตั้งแต่ยังไม่สองทุ่ม
จำได้ดีใครๆ ก็บอกอาบน้ำตอนกลางคืนหัวเป็นเชื้อรานะ
แต่ไม่รู้ทำไม อยากจะให้ข้ออ้างถึงว่า
ช่วงกลางวันวุ่นวายและรีบร้อนบ่อย ฮ่าๆ
นี่ไงเขาเรียกว่าข้ออ้าง เพราะไม่มีน้ำหนักเป็นไปในทางที่เห็นควรได้

อ่านศุสานได้ประมาณสามหัวเรื่อง ปิดลงเพราะง่วง
หลับไปได้งีบนึงรู้สึกตัวว่าอิ่ม แต่ยังรู้สึกล้าอยู่
จากอากาศร้อนเจอแอร์ในห้างและผจญเมืองวันนี้

แล้วพบว่า เวลาสามทุ่มกว่าแบบนี้
ถ้าได้มาม่าร้อนๆ ลงท้องจะมีความสุขมาก
และแล้วก็ต้องทำให้สมดังความอยาก

พรุ่งนี้ยังไม่คุยกับตัวเองเลยว่าจะทำอะไรบ้าง
ขอแค่คืนนี้ได้รู้สึกเบาสมอง และโล่งหัวใจก่อนจะหลับก็พอ

และแล้วก็เปิดเป็นต่อไปพร้อมๆ กับ สูดเส้นมาม่าเข้าปาก :D




๑๗ มีนาคม ๒๕๕๖, ๒๑.๓๘ น.