day 224 | patawee

เราเสียใจ
เรารู้ว่าอ้อไม่เจตนา
แต่ว่าเราก็ยังเสียใจ

ไม่ว่าเรื่องจริงจะเป็นยังไง
ใครเริ่มต้น ใครชวนใคร
แต่ในเมื่อผลลัพธ์อยู่ตรงหน้า
ระหว่างทางที่ผ่านมาก็ไม่มีความหมาย

ความรู้สึกี่เสียไปแล้วก็เช่นกัน
ทำยังไงก็เรียกกลับคืนมาไม่ได้

เรารู้ว่าวันหนึ่งเหตุการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้น
แต่เราไม่รู้เลยว่าเราจะรู้สึกผิดหวังได้มากกว่าเสียใจ
และคงจะผิดหวังยิ่งกว่า ถ้าเขาเป็นคนเริ่มต้น

เราเชื่อมาเสมอว่า แม้เราจะตัดขาดจากกันไปแล้ว
แต่เราจะยังคิดถึงจิตใจกันเสมอ
เราจะไม่ก้าวก่ายส่วนที่ทำให้เขาเดือดร้อน
และเขาก็คงจะไม่ก้าวล้ำเข้ามายังส่วนที่ทำให้เราต้องทุกข์ใจ
แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้เราต้องกลับมาคิดใหม่
หรือแท้จริงแล้วไม่มีคำว่าคิดถึงจิตใจ
สำหรับคนที่กลายเป็นเพียงคนแปลกหน้า

สำหรับอ้อ
ถึงเราจะรู้ว่าอ้อไม่เจตนา แต่ว่าเราก็ยังผิดหวัง
เมื่อต้องเลือกเขากับเลือกเรา อ้อเลือกเขา
เมื่อใครสักคนหนึ่งจำเป็นต้องถอยออกไป
อ้อเลือกให้คนๆนั้นเป็นเรา

เราเป็นเพื่อนรักกันไม่ใช่หรือ
อ้อไม่ได้เห็นใจเราหรอกหรือ
ความเจ็บช้ำที่เราเคยไว้วางใจเล่าให้อ้อฟัง
มันไม่ทำให้อ้อเลือกจะยืนหยัดอยู่เคียงข้างเราเลยหรือ

เรารู้ เราเข้าใจ มันเป็นคนละส่วนกัน
ทำไมเราจะสนิทกับคนทั้งสองคนที่แตกหักแยกทางกันไปแล้วไม่ได้
ไม่มีกฏในโลกนี้ข้อไหนบัญญัติไว้
เรารู้ดี แต่เราก็ยังเสียใจ
ว่าเมื่อถึงเวลาที่ต้องเลือก อ้อก็ยังเลือกเขา
ทั้งๆที่เราก็ยังอยู่ตรงนี้

อ้อเลือกไม่บอกเรา เพราะกลัวเรารู้สึกไม่ดี
แต่การที่เรารู้เรื่องนี้จากคนอื่น จะยิ่งไม่ทำให้เรารู้สึกไม่ดียิ่งขึ้นหรือ
แล้วถ้าหากเราไม่รู้อะไรเลย รู้อีกทีหลังจากเหตุการณ์นี้ผ่านไปแล้ว
เราจะไม่ยิ่งเจ็บปวดเสียใจมากไปกว่านี้หรือ

เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่หรือ
เราเป็นเพื่อนรักกันไม่ใช่หรือ
สิ่งที่ถูกต้องหรือสิ่งที่ผิดมันไม่มีหรอก
แต่ถูก-ผิด มันก็เป็นคนละเรื่องกับควร-ไม่ควร นี่นา

ช่างเถอะ
ท้ายที่สุด เราก็ได้แต่บอกตัวเองว่า
ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นจากการตัดสินใจของเราเอง
เกิดขึ้นจากการกระทำของเราเอง
ในเมื่อเราได้ตัดสินใจไปแล้ว
เราก็ต้องยอมรับทุกอย่างที่ตามมา
ไม่ว่าเราจะเจ็บแค่ไหนก็ตาม

25 มีนาคม 2556 จันทร์