Saturday

day 215 | rungkarn




อาบน้ำสระผมให้หายเหนื่อยและคลายใจจากอารมณ์ขุ่นมัว
รู้สึกอยากฟังเพลงมากกว่าจะอ่านหนังสือหรือสวดมนต์ก่อนนอน
เปิดโน้ตบุ๊ค ดูภาพที่ถ่ายของวันก่อน

ภาพถนนที่เวลากดชัตเตอร์คิดถึงกุญแจอยู่เสมอ
เปิดเพลงที่พอเป็นกำลังใจให้ตัวเองก่อนนอนคืนนี้
สุดท้ายแล้วเลือกวนอยู่ที่เพลงเล่าสู่กันฟัง น้ำตาไหลไปกับเพลง

ในช่วงเวลาที่เรารู้สึกโดดเดี่ยวมาก
มันช่างดีเหลือเกินที่เรามองเห็นเพื่อนสักคน
ซึ่งเรามีคำไม่กี่คำ ก็คล้ายมองทะลุเข้ามาถึงหัวใจ

ความเหงาเป็นทั้งเพื่อน
และบางทีก็ไม่ปราณีต่อความทดท้อหดหู่ในบางหน

พรุ่งนี้ก็เช้าแล้ว
เช้าวันใหม่ให้เราได้เริ่มใหม่อีกครั้ง



๑๖ มีนาคม ๒๕๕๖, ๒๑.๔๐ น.



No comments:

Post a Comment