day 225 | rungkarn

ตอนนี้คำถามว่า ยังทำขนมอยู่อีกมั้ย

ยังทำเบเกอรี่อยู่อีกเหรอ ทำให้เรายิ้มละไม

ยิ้มเพราะได้พิจารณาตัวเองไปด้วย

ว่ามาถึงวันนี้ได้ยังไง

แอบภูมิใจกับตัวเองแค่คนเดียวว่า

เรายังคงตั้งมั่นและตั้งอยู่กับสิ่งที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่ย้ายกลับมาอยู่บ้าน

และคำว่า ขนมอร่อย

ทำให้หัวใจเราพองโตได้มาก

ยิ่งกว่าตอนมีความรักซะอีักนะ

วันนี้บอกได้แค่ว่า

ถึงจะเหนื่อยแต่ก็มีความสุข

ส่วนความล้าและความง่วงจากการได้นอนน้อย

บอกเราได้ดีว่าเราควรพักผ่อนได้แล้ว

นัดกับน้องคุณไว้แล้วว่าพรุ่งนี้เช้าปลุกอาแอ๊ะด้วยนะ

พรุ่งนี้จะอยู่ระบายสีและทำแบบฝึกหัดจากหนังสือที่ซื้อมาให้กันต่อ

น้องคุณพูดว่า ก็อาแอ๊ะล็อกประตูเข้าไปไม่ได้

ก็เลยบอกไว้ว่า งั้นคืนนี้อาแอ๊ะจะไม่ล็อกประตู

พรุ่งนี้น้องคุณปลุกอาแอ๊ะด้วยนะ

ตกลงกันไว้แบบนี้

กะว่าจะนอนตื่นสายไปเล้ย

ถ้าเหมือนทุกทีที่อยากตื่นสาย

ก็ได้แค่หกโมงครึ่ง ไม่เกินเจ็ดโมง

และก็มานึกออกว่า ไม่ได้รดน้ำต้นไม้เลย

เวรของกรรม

สัปดาห์นี้แอมกับแม่ออกเที่ยว

สัปดาห์หน้าพี่กับครอบครัวออกเที่ยว

สัปดาห์ต่อไปอีก เรากำลังลุ้นกับตัวเองอยู่ว่า

จะออกเที่ยวหรือเปล่า

ขอให้ผ่านคืนนี้ไปก่อนแล้วกันนะ

ง่วงเหลือเกิน

ราตรีสวัสดิ์

๒๖ มีนาคม ๒๕๕๖, ๒๒.๐๐ น.