และแล้วบัวดินสีชมพูก็ออกดอกแล้ว
ดีใจมาก เป็นสีชมพูดอกเล็ก ไม่ใช่ดอกโตแบบบัวดินฮอลแลนด์
โอ้ว ชื่นใจแต่เช้าเลย
เมื่อคืนกว่าจะหลับได้ เจ็บคอมาก
พยายามไม่กลืนน้ำลายบ่อย ทรมานทุกทีที่กลืนเธอ
เลยได้หยิบหนังสือของคุณหนุ่มเมืองจันท์ที่เหลือมาอ่าน
อ่านจนจบเล่มแล้วพบว่า ความเป็นธรรมดาของผู้ชายคนนี้
ทำให้เรายิ้มและหัวเราะได้ แบบสบายใจ
นี่ไง เจอสเป็กผู้ชายแล้ว
ขอแบบมองโลกในแง่บวก
ไม่ใช่คนยิ้มได้หรือหัวเราะได้ตลอดเวลา
ยังไงเราก็รู้ว่า ทุกคนต้องมีช่วงเวลาส่วนตัว และมีปัญหาขบคิด
ให้เครียดบ้าง
แต่อยากมีคนมองโลกในแง่บวกแบบนี้อยู่ใกล้ตัว
ไม่มีไม่เป็นไร แต่ชอบคนแบบนี้จังเลย
รู้สึกหว้านหวานตรงหัวใจ ละลายละลาย ฮ่าๆ
พรุ่งนี้ก็ถึงคิวยัยยอดสะเดาอีกแล้ว
วันนี้จะละเลงยางรถเก่าแล้วนะ แดดออกปร๋อซะขนาดนี้
ช่วงบ่ายน้องแสบไม่อยู่บ้านด้วย โอกาสดีมาก ไม่มีคนยุ่ง
โย่ว :D
๐๓ มีนาคม ๒๕๕๖, ๑๒.๓๗ น.
No comments:
Post a Comment