day 201 | rungkarn

วันนี้ช่วงเช้าไม่ได้ทำอะไรเลย
ตื่นมาจัดการเรื่องขนม กินข้าวเช้ากินยา ดูทีวีนิดหน่อย
เข้าห้องแล้วหลับ กะว่าวันนี้ปล่อยให้ตัวเองใจเย็นแล้วพักผ่อนเถอะ
เผื่อนอนเยอะแล้วจะหายป่วยเร็วๆ

เพิ่งมาทำตัวเชื่อแม่
แม่บอกไว้ตั้งแต่วันพฤหัสว่าไม่ต้องทำอะไรเลย
นอนพักผ่อนไปเลยอาการอย่างนี้

ตื่นมาสิบโมงกว่า และอดไม่ไหว
เปิดคอมดูรูป แต่งรูป แล้วก็ยาว
วันนี้เพิ่งอาบน้ำ อาบเอาช่วงบ่ายเพราะร้อนมาก
ตั้งแต่เป็นไข้เมื่อวันพุธก็ไม่ได้อาบเลย ช่วงเย็นเหงื่อออกในแบบที่รู้สึกเลยว่า
เป็นเหงื่อเหมือนช่วงไข้จะหายไป เหนียวตัวมาก

ความจริงไม่มีไข้ตั้งแต่วันพฤหัสแล้ว แต่รู้สึกยังไม่สบายตัวเท่าไหร่
กลัวจะเป็นเหมือนครั้งก่อน ไข้สร่างแล้วก็อาบน้ำเลย พอค่ำแล้วไข้กลับมาเลยทีเดียว ฮ่าๆ
ลำบากใจเหมือนกันนะเวลาไม่สบาย
พยายามประคับประคอง อย่าให้เป็นหลายวัน ทำใจอย่าให้ร้อนรน
อย่าเร่งรีบจะทำอะไรๆ เข้าไปอีก ก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่าทำไม
พิมพ์มาถึงตรงนี้เลยได้รู้ว่ายังมึนอยู่ชัดๆ แป่ว --*

ช่วงบ่ายนั่งอยู่หน้าคอม ได้ยินเสียงมือถือดัง
บีโทรมา รับสายในรอบ.. หลายเดือนเลย จำไม่ได้ด้วยซ้ำครั้งล่าสุดรับสายเพื่อนเมื่อไหร่
อธิบายไปพอที่เพื่อนน่าจะกระจ่างในเรื่องที่สงสัยช่วงที่เราเลือกไม่รับโทรศัพท์และเงียบมา
ความจริงก็เลือนไปจากสมองเราแล้วล่ะ ที่ไม่อยากรับเพราะชีวิตประจำวันมากกว่า
และไม่ค่อยอยากฟังเรื่องที่เพื่อนบ่นเท่าไหร่

ดีที่วันนี้อารมณ์เย็นอยู่ ก็เลยได้ฟังคำถามเหมือนเคยๆ
คบใครอยู่บ้าง คุยกับใครอยู่บ้าง อะไรยังไง ซึ่งเราไม่เข้าใจในคำถาม
ทำไมเราต้องมีใครหรือ ต้องทีแฟนหรือ เราถึงอยู่ได้สบายดีและดูอิ่มสุขอย่างนี้
และเข้ารอบฟังคำบอกเล่าของเพื่อน ซึ่งเดาได้ไม่ยากเหมือนเคยว่าเรื่องแบบไหนประมาณไหน
ให้คำแนะนำไปในแบบที่เพื่อนทักว่า นี่เธอเพื่อนฉันหรือเปล่า!

เพื่อนเล่าให้ฟังเรื่อง คนอีกฝั่งที่กำลังพูดคุยอยู่ด้วย
ซึ่งเพื่อนเองก็มีคำตอบในใจว่าไม่ใช่แบบนี้
ได้ยินอย่างนั้นก็ งง ไม่ใช่แล้วทำไมต้องคิดมากด้วย
ก็เลยคล้ายจะแนะนำไปด้วยว่า งั้นก็อย่าคิดมาก ตอบตัวเองให้ได้ก็พอ
ว่าผู้ชายคนนี้ จะข้ามเส้นไปเป็นแฟนหรือเปล่า
ถ้าอยากข้ามเส้นก็ลงรายละเอียด ถ้าไม่ข้ามเส้น คิดไว้แล้วว่าไม่ใช่ก็ไม่ต้องอะไรมาก

เราว่าผู้หญิงเข้าใจยากก็ตรงนี้แหละ
ซึ่งอาจจะเป็นเพราะเราคบก็คือคบ ไม่ใช่เพื่อนก็คือไม่ใช่
แต่ถ้าคบเป็นแฟนแล้ว เกิดไม่ซื่อสัตย์ขึ้นมา อันนั้นก็คือจบ
ถ้าเพื่อนก็ขอให้เป็นเพื่อนเถอะ ให้มันชัดเจน อย่าอะไรมากมาย

และคงเป็นเพราะเราดูแลตัวเองมาตลอดด้วย
ไม่สบายใจ เครียด ก็ไม่เคยคิดว่าจะต้องมีคนบ่นด้วย
หรือต้องมาแบ่งเบาภาระความทุกข์ในใจ เพราะเราจัดการเองได้

แต่ผู้หญิงแบบผู้หญิง หรืออย่างบีไม่ได้คิดแบบเรา
มันเลยยากไปซะแล้ว

พิมพ์ไปชักจะงงเอง
ราตรีสวัสดิ์ก่อนดีกว่า
หายดีเมื่อไหร่ ก็หายมึนด้วยเมื่อนั้น ตึ่งโป๊ะ!


๐๒ มีนาคม ๒๕๕๖, ๒๓.๐๕ น.