วันนี้ฉันมีเรื่องอยากจะบันทึกมากเหลือเกิน
น้ำตาเอ่ออยู่หลายหน แต่เอ่อเพราะความเต็มตื้นในหัวใจ
เพิ่งได้ไปร่วมพิธีของคุณยาย ซึ่งเป็นวันสุดท้ายแล้ว
ฉันไปร่วม จุดประสงค์หลักเพื่อไปหาพี่เจี๊ยบ พี่สาวที่น่ารัก
อบคุกกี้ไปให้และเอาแผ่นหนังความสุขของกะทิไปคืน
ไม่ได้คุยกันมาก ไปถึงก็แวะทักทายและพี่เจี๊ยบโอบกอดนิดหน่อย
ถามไถ่กันได้สองสามประโยค มีคุณลุงมาคุยเรื่องงานพิธีกับพี่เจี๊ยบ
สักพักฉันจึงหลีกมา
ได้เห็นน้ำตาของคุณลุงพ่อของพี่เจี๊ยบผู้เป็นที่รัก
ได้เห็นน้ำตาของคุณลุงอีกคนซึ่งขี้เมาและไม่เอาอ่าว
และสุดท้ายแล้ว เราไม่อาจตัดสินชีวิตคนหนึ่งคนได้อย่างฉาบฉวย
เมื่อสุขเต็มปลื้ม เขามีสิทธิหัวเราะยินดีเหมือนคนทั่วไป
เมื่อสูญเสียและหม่นหมองเสียเหลือเกิน เขาก็มีสิทธิร้องไห้ ไม่อายใครได้เช่นกัน
ถึงเวลาเดินไปที่เมรุส่งคุณยายผู้ล่วงลับ
น้ำตาคุณตาทำให้ฉันอดไม่ไหวที่จะน้ำตาเอ่อไปด้วยเช่นกัน
คุณตาน่ารักเหลือเกิน แม้จะร้องไห้ แต่ก็ยังยิ้มใจดีให้ลูกหลานได้เหมือนเคย
ก่อนกลับ เข้าไปกอดและหอมคุณตา
และแกล้งว่าจับที่หนวดขาวๆ พร้อมพูดว่าหนวดเหมือนซานต้าเลย
สวัสดีและบอกลากลับก่อน
ละล้าละลัง ว่าจะเข้าไปหาพี่เจี๊ยบดีหรือไม่
เห็นพี่เจี๊ยบเดินมาไกลๆ เลยวิ่งเข้าไป และบอกลากลับ
คุณลุงผู้เป็นที่รักของเรา เดินมาไกลๆ
และอ้าแขนรอรับ เราไม่รอที่จะวิ่งเข้าไปหาและสวดกอดท่าน
เขย่งเท้าและกอด จมูกอยู่ที่คอคุณลุงก็เลยหอมไปอย่างนั้น
คุณลุงบอกขอบคุณเรื่องขนม ฉันพูดติดตลก ถามว่าอร่อยมั้ย
ลุงบอกอร่อย และยังบอกอีกว่า ที่ลุงร้องไห้ไม่ใช่ว่าเพราะเสียใจ
แต่ดีใจมากที่ลูกหลานช่วยกันแบบนี้
เดินประคองกันสองสามก้าว
ฉันเลยสวัสดีและบอกลากลับ
ผู้ล่วงลับ ไปสบายแล้ว
ส่วนฉันในเวลานี้ ดีใจมากเหลือเกิน
คนที่ยังคงมีชีวิตอยู่ให้พบเจอยังคงเป็นที่รักสำหรับฉันเสมอ
โดยเฉพาะคุณลุงที่รัก
เจอกันหนไหนเป็นต้องกอดและโอบฉันเสมอ
และมักจะทักทายฉันว่า ลูกสาวของลุง
เจอกันหนหน้า ฉันจะกอดให้เต็มอ้อมแขนกว่าเดิม
และพี่เจี๊ยบ พี่สาวที่ฉันรักและห่วงใยเสมอ
ค่าที่ว่าเราเป็นผู้หญิงที่ต้องดูแลตัวเองอยู่เหมือนกัน
เรื่องราวที่ดีเหลือเกินของวันนี้
ฉันมีความเหน็ดเหนื่อยอยู่ทุกวัน
แต่ทุกวันของฉัน มีคุณค่ามากมายเหลือเกิน
ความเหนื่อยล้าเลยกลายเป็นแค่กรวดเม็ดเล็กเม็ดน้อย
แค่ให้ฉันรู้สึก และเตือนให้ฉันพักผ่อนเสียที
๑๒ มีนาคม ๒๕๕๖, ๑๗.๓๙ น.
No comments:
Post a Comment