day 258 | kunjair

ในที่สุดก็เป็นเหมือนอย่างเคยที่ต้องเดินทางคนเดียว
มันเหมือนหนังม้วนเดิมที่เอามาฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ไม่ได้รู้สึกแย่ แปลกใจ หรืออยากจะเอ่ยโทษ
ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตามที่เดินเข้ามาเพื่อบอกคำปฏิเสธ
แต่ถ้าบอกว่าเราเข้าใจทุกอย่างหรือไม่เสียใจอะไรเลย
ก็ดูจะเป็นคนที่โกหกหลอกลวงจนเกินไป


ปีที่แล้วเราพลาดซาปาไปอย่างน่าเจ็บใจ
ต้นปีแอร์เอเชียก็ทำใจเราหม่นกับการยกเลิกเส้นทางกรุงเทพ-โคลัมโบ
ส่วนตอนนี้เราตัดสินใจได้แล้วว่าเราจะไม่ทำผิดกับตัวเองซ้ำอีก
เราจะไปมะละกา จุดหมายที่เราตั้งใจเอาไว้มาหลายปี
แต่ในขณะเดียวกันเราก็เต็มใจที่จะวางโคตา คินาบาลู
เกาะลาบวน และบรูไนเอาไว้ก่อนเพราะค่าใช้จ่ายที่ต้องหารหนึ่ง
และยังไม่มั่นใจนักกับความปลอดภัยหากจะเดินทางคนเดียว
เมื่อถึงเวลาของมันเราคงจะมีโอกาสไปในสถานที่ๆ เราทำหล่นไว้
กับใครหรือกับตัวเองนั่นเป็นอนาคตที่ค่อยว่ากันอีกที


ที่มันรู้สึกจี๊ดเพราะครั้งหนึ่งเราเคยดีใจ




kunjair