day 240 | kunjair

อ่านบล็อกย้อนหลัง
สะดุดกับบันทึกวันที่สองร้อยสามสิบแปดของแอ๊ะ
"ศึกชิงชาย"จะไม่เกิดขึ้นกับเราทั้งคู่อย่างแน่นอน
เพราะเรามีความชอบและหลงใหลแตกต่างกันมาก
แต่เราก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่กับแบบฉบับผู้ชายในอุดมคติของแอ๊ะ
มันรู้สึกและเดาทางได้ว่าน่าจะเป็นไปในลักษณะประมาณนี้


ส่วนเรา, เราไม่ชอบเด็กแต่ก็ไม่ชอบคนมีอายุ
ชอบคนที่ตามกันทันทั้งความคิดและการกระทำ
ชอบผู้ชายยิ้มง่ายและอารมณ์ดี แต่ไม่ใช่ผู้ชายตลกฮาบ้าบอไปวันๆ
ชอบผู้ชายที่ดูเป็นผู้ชาย ห้าวๆ ตรงๆ กล้าพูด กล้าแสดงออก
มีความอบอุ่น มีความเป็นผู้นำ และมีกล้าม(ฮา)
เพราะเราเป็นสาวพูดน้อย เรียบร้อย นุ่มนิ่ม และน่าทะนุถนอม(?)


หากเป็นประมาณว่า
"พูดไม่ค่อยเก่งแต่รักหมดใจ ถ้ารู้ว่าชอบอะไรจะหาให้เธอ"
กรุณาไปต่อแถวช่องอื่นด่วนค่ะคุณ ;P

 
แต่ให้ตาย!! เรายังไม่เจอคนที่ใช่และเราก็ยังไม่เป็นคนที่ใช่สำหรับใครเช่นกัน
...



เราเคยคิดว่าเราไม่ได้เป็นคนมีความมั่นใจในตัวเองสักเท่าไหร่
แต่พอยิ่งโต เจอผู้คนมากหน้าหลายตา ได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่าง
เรากลับรู้สึกว่าเราเป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเองสูงมากคนหนึ่ง
เป็นคนที่กล้าแสดงออกทั้งด้านความคิดและการกระทำ
มีความเป็นตัวเองสูงมาก เปิดเผยไม่ปิดบัง และกล้าตัดสินใจ
และทั้งหมดทั้งมวลในความเป็นตัวเรา
เป็นได้ทั้งข้อดีและข้อเสียขึ้นอยู่กับสถานการณ์


เรารู้ว่าหลายคนยากที่จะรับได้กับความเป็นตัวตนของเรา
แต่เราก็รู้ว่าหากใครเปิดใจให้เราแล้ว
ก็จะทั้งรักและเอ็นดู แถมยังติดเรางอมแงม


เพราะในความจริงจังที่ทุกคนเห็น
มีเสียงหัวเราะและความขี้เล่นสอดแทรกอยู่เสมอ
หากไม่เชื่อต้องลอง และหากไม่คิดจะลองอยากจะบอกว่าคุณจะเสียใจ :D
...



ค่อนข้างว่าง และอารมณ์ดีทะลุจักรวาล




kunjair