เช้านี้ ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าจริงๆ
หลังจากครึ้มฝนมาตั้งแต่วันพฤหัส..ถ้าจำไม่ผิด
ไม่มีฝนอากาศก็ร้อนเปรี้ยงเหมือนเดิม
ฤดูร้อนมาหาเราอีกครั้งแล้วใช่มั้ย ฮ่าๆ
เมื่อคืน น้ำตาช่วยบรรเทาอาการหนักๆ ให้เบาลงได้
นานทีจะเป็นแบบนี้
แต่บ่อยๆ ที่เหนื่อยอยากระบายด้วยวิธีนี้มาก
น้ำตามันก็ไม่ไหล และไม่ใช่เก็บกลืนเข้าไปได้
แต่คงเป็นแค่อารมณ์เหนื่อย เมื่อยก็พัก
หลับตา ตื่นมาก็หาย
ส่วนเมื่อคืนที่น้ำตาทำงานได้อีกครั้ง
คงเพราะ อารมณ์ขึ้นลงแต่หัววัน
โกรธตัวเองเบาๆ
จริงอย่างที่มุ่ยบอกไว้
น้ำตาช่วยชะล้างให้สายตาเราสะอาดใสได้อีกทีเช่นกัน
เช้านี้ ตื่นมาก็ยังคงมีแรงเหมือนเดิม
ถึงแม้ชีวิตประจำวันยังคงจำเจ
แต่พรุ่งนี้ก็ออกเดินทางแล้ว
นานแล้วเหมือนกันนะ
ที่เราไม่ได้เห็นทะเลเต็มๆ ตา
จะไม่เอาความทุกข์ความเศร้าหมอง
ความเหนื่อยเหน็บทั้งหลายไปทิ้งทะเล
เพราะมันเป็นเรื่องธรรมดาไปเสียแล้วที่ต้องเจอ กระทบใจ และรู้สึก
แต่จะขอกอบกำลมบริสุทธิ์ที่เราเชื่อว่า หลอมรวมไปด้วยพลังแบบนั้น
เติมเข้ามาที่หัวใจ เพื่อจะได้มีแรงเดินไปต่อ..
สุดท้ายแม้เราจะรู้สึกโดดเดี่ยวอยู่บ้าง
แต่เราก็ไม่ได้อยู่เดียวดาย..จริงมั้ย
:)
๑๕ เมษายน ๒๕๕๖, ๐๘.๕๒ น.
...
บินต่อไปเถอะนะ..ที่รัก
No comments:
Post a Comment