Wednesday

day 240 | rungkarn


















วันนี้รู้สึกล้าเหลือเกิน
ตื่นสายแล้วก็ไม่ยอมลุกจากที่นอนง่ายๆ
จนน้องคุณมาเคาะประตูอยู่สักพัก เลยยอมลุกขึ้นเปิดให้
แล้วน้องคุณก็มานอนข้างๆ หนุนแขน นัวเนีย
สักสิบนาทีกว่าจะตื่นและลุกขึ้นได้

ลุกจากที่นอนก็อาบน้ำ ทำกับข้าว
เสร็จแล้วก็มาเปิดเน็ต คุยเรื่องเดินทางกับแจนิดหน่อย
ก็ขอตัวอบคุกกี้ก่อน

เที่ยงนี้ฝนตกด้วย สดชื่นไปนิดนึง แต่ตกไม่นาน
ฝนหยุด เลยได้ถือกล้องถ่ายรูปเหมือนเคย
กลิ่นดอกโมกหอมมาก ฟุ้งกระจายไปรอบๆ ตอนเดินถ่ายรูป
สดชื่นขึ้นมาอีกเท่าตัว จากที่สดชื่นจากฝนอยู่แล้ว

ฮื้มมม มันชื่นใจจริงๆ นะ



เพิ่งมานึกออกว่าปริ้นท์โปสการ์ดไว้เกือบเดือนหนึ่งแล้ว
แต่ยังไม่ได้เขียน ไม่ได้ส่งเลย
ตอนนี้แสตมป์ก็พร้อมแล้ว

เราคงรอให้มีอารมณ์อยากเขียนจริงๆ
แล้วจึงค่อยลงมือเขียน
แม้ภาพมันจะล้าหลังไปแล้ว
ส่วนใหญ่เป็นภาพของปีก่อนทั้งนั้นเลย
แต่เราก็นั่งเลือกเพื่อทุกคนที่เราจะส่งถึง
มีข้อความเล็กน้อยลงไปในภาพเช่นกัน



คิดถึงน้าอ๊อด คิดถึงมะปราง
ที่สร้างความสดใสให้เราได้เสมอ
ถึงเวลาอยู่ใกล้กันจะมีรำคาญกันบ้าง
แต่เราก็ยังหวังลึกๆ ว่าต้องมีช่วงวันเวลา
ที่เราทุกคนจะได้กลับมาอยู่ใกล้ๆ กัน

คิดถึงจริงๆ
สัปดาห์หน้าก็จะได้เจอกันแล้ว :)




๑๐ เมษายน ๒๕๕๖, ๑๔.๓๘ น.



No comments:

Post a Comment