กลับมาทำงาน
หน่ายใจมาก
ใจไม่อยู่แล้ว
ไม่ได้ไปงานศพก๋งทั้งๆ ที่ควรไปมาก
เพราะวันนี้ครอบครัวอิ่มอโนทัยเป็นเจ้าภาพ
พี่ๆ น้องๆ รุ่นหลานไปกันเกือบหมด
แต่ด้วยการงานบังคับ บางทีเราก็จำเป็นต้องเลือก
ค่อนข้างกดดันตัวเองเล็กน้อยในหลายๆ เรื่อง
ที่ต่างประเดประดังเข้ามาในช่วงนี้
แต่ถือเป็นเรื่องดี เราจะได้เกร่งให้ได้มากกว่านี้
ในวันข้างหน้าเมื่อย้อนกลับมามองวันนี้
เราคงอมยิ้มและภูมิใจในตัวเองไม่น้อยเลย
kunjair
No comments:
Post a Comment