day 6 | rungkarn

"ฟ้าหลังฝน..ของฉัน"

"..เวลาที่ตาได้ยินคนเล่าถึงกิจกรรมของจิตใจพวกเขา..

และเฝ้าดูการทำงานของจิตใจตัวเอง..

ตาพบว่ากิจกรรมทางจิตใจนี้ สามารถทำลายวันหนึ่งวัน

แทรกตัวเข้ามาในความฝัน 

และทำลายโอกาสในการมีความสุขของเราได้อย่างเลวร้าย

ทั้งนี้ทั้งนั้น เพราะเราไม่มีเครื่องกรองที่ดีพอ

ทุกครั้งที่ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจ

เราจะทำท่าเหมือนสุนัขเวลากริ่งประตูดัง

เรากระโดดโหยงราวกับมีแขกสำคัญมาเยี่ยม

ซึ่งแทบไม่มีครั้งใดเป็นเช่นนั้นเลย

สิ่งที่ตาได้เรียนรู้เกี่ยวกับจิตใจของตัวเองคือ

อารมณ์ต่างๆ นั้น ผ่านเข้ามาแล้วก็จากไป

ความคิดผ่านเข้ามาแล้วก็จากไป

ช่วงเวลาแห่งความสนใจของตาสั้นเท่ากับกระรอกที่กินยาบ้าเข้าไป

ความวิตกกังวลแทบจะเป็นเหมือนเพื่อนร่วมทางผู้ซื่อสัตย์ในชีวิตของตา

มันมีขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ และตาตระหนักถึงมันไม่มากก็น้อย

จากชั่วขณะหนึ่งไปยังชั่วขณะหนึ่ง.."

-Letters to Sam/ดวงตาของคนที่เรารัก-

...............................

ฉันผ่านเรื่องเลวร้ายมาได้ด้วยตัวเอง

ของขวัญที่ฉันได้รับจากวันเวลา..คือ..

ต่อไปฉันรู้ดีว่าไม่มีอะไรต้องกลัวอีกแล้ว

ไม่มีอะไรหยุดนิ่งอยู่กับที่ แม้แต่ความเจ็บปวดรวดร้าว

มันค่อยๆ ผ่านไป..และผ่านไปทุกที

-รุ่งกานต์-