"๑๘ สิงหาคม ๒๕๕๕"
-หาดใหญ่ ๑๖.๕๗ น.-
...
เงยหน้าจากสิงหาขึ้นมาอีกที
กรกฎาก็ผ่านฉันไปแบบไม่ทันตั้งตัว
เป็นเดือนที่ยุ่งเรื่องงาน มีงานตรงหน้าและต้องทำงานตรงหน้า
เป็นเดือนที่ทบทวนเรื่องราวซ้ำๆ..เป็นเรื่องราวที่กระทบหัวใจ
ไม่รู้ทบทวนอิท่าไหน จนวันนี้กลายมาเป็น..มันไม่ส่งผลอะไรอีก
ดีจัง..
และตอนนี้ฉับทบทวนแล้วว่า
สิ่งที่ทำให้ฉันดีขึ้น หยุดอาการปวดป่วยของหัวใจ
ไม่ใช่งานที่ได้ช่วยไว้ แต่เป็นสติต่างหาก..
ฉันยอมรับความจริงอย่างที่สัมผัสได้ไปอย่างนั้น
ฉันหยุดคิดแทนใครคนนั้น และฉันหันมาเห็นใจตัวเอง
รายละเอียดในนั้น มันเป็นวงกลม
แต่ฉันไม่ได้วนเวียนอยู่กับโลกเดิมๆ..อีกแล้วล่ะ
ฉันนั่งบันทึกด้วยอาการง่วงก็ตามที
แต่เต็มใจจะบันทึกนะ :)
๒๒.๕๑ น.
...
ความจริงสิงหานี่ถ้าเทียบกับกรกฎา
สิงหายุ่งเรื่องงานมากกว่าเป็นไหนๆ
เพิ่มเพาเวอร์ขึ้นมา จากที่มีงานตรงหน้าทำงานตรงหน้า
ดันจะมีงานยิบย่อย แทรกเข้ามาได้เป็นระยะ
ฉันเกิดอาการขี้เกียจ ดินพอกหางหมูอยู่บ้าง
แต่ฉันมีความสุข สนุกกับเรื่องที่ทำอยู่ทุกวันเหลือเกิน
ฉันยังมีเวลาทำกับข้าวอยู่..
มีเวลาได้มองท้องฟ้า รดน้ำต้นไม้
มีเวลาได้ถ่ายรูปท้องฟ้า ดอกไม้ที่รักนั้นเบ่งบาน
จันทร์กระจ่างฟ้าเลื้อยได้ที่แล้ว..ดอกเหลืองแย้มให้ชื่นใจ
ถ้าเข้าข้างตัวเองสักหน่อย เหมือนมันเป็นของขวัญให้ฉันยังไงอย่างนั้น
อ้อ..จันทร์กระจ่างฟ้าเลื้อยได้ที่แล้ว
ฉันได้เตรียมที่อีกที่ให้มันเลื้อยได้ดังใจ
เสี่ยงอยู่ให้มันออกจากกระถางแล้วลงผืนดินอิสระ
แต่ฉันก็ควรจะทำ..ฉันอยากมอบรางวัลแด่เธอเช่นกัน
ไว้ค่อยมาดูกันนะ
ว่าจันทร์กระจ่างฟ้า เหลืองสดใส
จะร่าเริงกับดินที่ฉันเลือกให้ได้มากแค่ไหน
เกรงว่าอ่านไปอ่านมา บันทึกจะไม่ค่อยรู้เรื่องสักเท่าไหร่
จบก่อนดีกว่า..
ราตรีสวัสดิ์ :)
๒๒.๕๘ น.

ดูพี่แอ๊ะจะเป็นคนที่ทำงานหนักอย่างมีสติ เหงาอย่างมีสติ ฯลฯ
ReplyDeleteดีนะๆๆ รู้ว่ากำลังทำอะไร รู้สึกอะไรอยู่
...
แม้ว่าจะต้องทำงานเยอะแค่ไหน แ่ต่ก็ขอให้นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอนะจ้ะ