แม่น้ำมูล, วารินชำราบ
สิงหาคม ๒๕๕๕
สิงหาคม ๒๕๕๕
๑.
เมื่อวานนั่งๆนอนๆคุยกัน
ก็เพิ่งได้รู้สึกจริงๆนั่นล่ะว่า
เรามันเป็นพวกหลงรักแม่น้ำมากกว่าทะเล
หลงรักต้นไม้ใบหญ้ามากกว่าหาดทราย
ถ้าได้ไปเที่ยวไหนที่มีแม่น้ำสีขาวๆขุ่นๆ
จะหลงรักและประทับใจมาก
แม่น้ำโขง แม่น้ำแคว แม่น้ำมูล แม่น้ำบางปะกง
ที่ผ่านมาคือความทรงจำที่ดีทั้งสิ้น
จาก https://www.facebook.com/sarakadeeactivity
๒.
สารคดีเล่มล่าสุดวางแผงแล้ว
เล่มนี้มีรูปแผนที่ฟรีแฮนด์และภาพประกอบที่เราวาดเหมือนเคย
แต่ที่เพิ่มเข้ามาคือคอลัมน์เล็กๆที่ได้เขียน
อยู่หน้าหลังๆ ใครว่างๆเดินผ่านร้านหนังสือ
ก็อย่าลืมเปิดหาคอลัมน์เที่ยวหัวใจสีเขียว
ที่โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศรนะ
ส่วนสกู๊ปหลักเรื่องเขื่อนก็น่าสนใจ
Hot Issue คงหนีไม่พ้นเขื่อนแม่วงก์
นี่เรากำลังทำให้จุดสีเขียวจุดใหญ่อีกจุดหนึ่ง
กำลังจะกลืนกลายไปเป็นป่าคอนกรีตอีกแล้ว
ต้องช่วยกันเท่าที่จะช่วยได้แหละนะ
ดอกไม้ในซอย
๓.
ไม่ควรเลยจริงๆ
ไม่ควรรู้จักใครมากเกินไป
จนมองเห็นลายเซ็นเขาในงานไร้ชื่อเหล่านั้นเลย
ไม่ควรเลยจริงๆ
ไม่ควรยืดเวลาให้ยาวนานออกไป
เพื่อที่จะตายช้าๆอย่างทรมานๆเลย
ไม่ควรเลยจริงๆ
ไม่ควรประชดชีวิตด้วยการเสาะแสวงหาใครมาชดเชย
เพื่อความสนุกและสาแก่ใจเลย (โดยเฉพาะคนพรรค์นั้น)
ไม่ควรเลยจริงๆ
ทุกข์มองแม่น้ำ
ReplyDeleteไม่มีแม่น้ำมองภาพแม่น้ำ
หวังว่าจะรู้สึกดีขึ้นสักนิดก็ยังดี
..
ฉันคิดถึงแก
มุ่ย
พี่เป็นแฟนประจำสารคดี
ReplyDeleteซื้อจนแม่บ่นว่าไม่มีที่จะเก็บแล้ว ;P
เรื่องเขื่อนแม่วงก์นี่เป็นอะไรที่น่าเศร้า
พี่กับเพื่อนๆ คนรักป่าก็ติดตามเรื่องนี้อยู่
การสร้างเขื่อนไม่ว่าจะที่ไหนก็เป็นเรื่องใหญ่เสมอ
มันมีต้นสายและปลายเหตุที่ก็เห็นๆ กันอยู่
สำหรับบางกลุ่มคน สร้างเขื่อนเหมือนขุดทอง
...
พี่ว่าแม่น้ำทำให้คนสงบลง
มันมีจังหวะการไหลที่สวยงามในยามวันปกติ
ครั้งหนึ่ง หลายปีแล้วแหละ
พี่เคยเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับแม่น้ำเจ้าพระยาในไดฯ
นั่งมองคลื่นแม่น้ำกระทบฝั่งคอนกรีดนี่ก็สอนอะไรหลายอย่างเหมือนกัน
ยังจำความรู้สึกวันนั้นได้ ไม่ลืม :)
...
ส่วนพี่, รักทุกอย่างที่เป็นธรรมชาติ
จะมากหรือน้อยกว่าอยู่ที่ว่าไปกับใคร
เหมือนอย่างที่น้าจุ้ยว่าไว้ในเพลง "ภูเขาหรือทะเล"
ราตรีสวัสดิ์เด็กหญิงปฐวี