day 5 | patawee

๑.

ทำไมเพลงเศร้าในโลกนี้ถึงมีมากมายเหลือเกิน
คำถามที่ผุดขึ้นมาในรอบสองวันนี้
เมื่อได้ฟังวิทยุติดต่อกันหลายต่อหลายชั่วโมง

นี่คือความรู้สึกร่วมสมัยของคนรุ่นใหม่จริงๆใช่ไหม
ความเศร้า ความเหงา ความเจ็บปวด โดยเฉพาะที่เกิดจากเรื่องความรัก
ทำไมเราถึงให้ความสำคัญต่อเรื่องความรักมากเหลือเกิน
ทั้งๆที่ในชีวิตเรายังมีสิ่งอื่น เรื่องอื่นอีกมากมายที่สำคัญ
เรื่องเพื่อนฝูง เรื่องครอบครัว ความสุขใกล้ตัว เรื่องการงานอาชีพ

หรือจะจริงอย่างที่คุณวรพจน์ว่า ที่ว่า
เมื่อเรายังทุกข์เศร้า ยังเหงา
แสดงว่าเรายังมีชีวิตที่ดีในระดับหนึ่ง
คนที่เขามีเรื่องทุกข์เศร้าหรือเจ็บป่วยทางกาย
เขาไม่มีเวลามาคิดถึงเรื่องพรรค์นี้ด้วยซ้ำ

เราสบายเกินไปจริงๆ
เราีชีวิตโดยไม่ต้องดิ้นรนเดือดร้อน
แต่ก็ยังไม่ซาบซึ้ง ยังไม่เห็นคุณค่าสิ่งที่ได้มามากเพียงพอเลย


๒.
ได้หนังสือ The Rainbow of Time กับเบียร์สับปะรดมา เป็นของฝากจากเมืองจีน
เมื่อวานลองเบียร์สับปะรดไปแล้ว รสชาติใช้ได้เลยทีเดียว
อ่อนจางกว่าเบียร์ธรรมดา แต่มีกลิ่นสับปะรดอวลอยู่ทุกอณูเลยทีเดียวเชียว
ส่วน The Rainbow of Time ของ Jimmy Liao ก็น่ารักถูกใจมาก
ตัวหนังสือเป็นภาษาจีนหมด แปลไม่ออกสักคำ
แต่แค่ดูรูปก็ชื่นใจแล้ว ภาพของเขายังคงตรึงเราไว้ได้เสมอ
ให้ความหวัง ให้แรงบันดาลใจ ให้ความสุขและความอิ่มเอมใจ
ทำให้เรามีกำลังใจที่จะวาดรูป เีขียนเรื่อง ให้ได้อย่างจริงจังบ้าง
ขอบคุณคนที่หิ้วมาฝาก ณ ที่ี้ด้วยนะคะ :)


๓.
มีงานมากมายที่อยากจะทำให้ได้
มีการประกวดอีกหลายอย่างที่อยากลองส่งตัวเองลงสนาม
จะสู้ จะลองดูู
ในเมื่อชีวิตนี้มีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่สำัคัญไม่แพ้ความรักที่แสนเศร้า
เราก็จงรักษาสิ่งสำคัญเหล่านั้น
ให้ยังไหลเวียนอยู่ในชีวิตเราตลอดไป


๑๘ สิงหาคม ๒๕๕๕