day 4 | rungkarn

"ประทับใจ"

มาถึงจุดนึงที่เรามีความรู้สึกว่า..

เราอาจจะไม่เหมาะกับการทำงานประจำเท่าไหร่

เพราะว่าเราอยากทำในสิ่งที่เราชอบอยู่

ถ้าเราทำในสิ่งที่เราชอบ เราก็จะอยู่อย่างมีความสุข

ก็เลยตัดสินใจว่าออกมาเลย

ซึ่งตอนนั้นเงินเดือนก็เยอะอยู่ เยอะมากถ้าคิดเป็นตัวเงิน

เรารู้สึกว่า..ระหว่างเงินกับสิ่งที่เรารัก เราจะอยู่กับสิ่งที่เรารัก

แต่เราจะปรับตัวให้เข้ากับเงินที่เรามีอยู่ถึงวันนั้นดีกว่า

.................

สนใจวันนี้มากกว่า..คือทำให้มันดีที่สุด

พยายามคิดเยอะนึดนึง จริงๆ ไม่ได้เป็นคนคิดมาก

แต่มันเหมือนกับว่า..เราจะใช้ชีวิตอย่างมีความหมาย

ที่สำคัญที่สุด..ทำวันนี้แบบที่เรามีความสุข

ในแบบที่เราเป็นตัวของเราเองให้มากที่สุด

นั่นหมายถึงว่า ไม่จำเป็นต้องมีความสุขที่ล้น

แต่ความสุขที่พอดีๆ กับมัน ว่าเราใช้ชีวิตวันนี้มีความสุขแล้วหรือยัง

ถ้าวันนี้เราสามารถตอบได้ว่าเราพอแค่นี้แล้ว นั่นหมายถึงว่าพรุ่งนี้

ก็จะเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ..

การที่เราจะฝันไปไกลขนาดนั้น มันก็ไม่แปลก

แต่มีความรู้สึกว่า..ทำวันนี้ให้ดีที่สุดดีกว่า

อะไรที่มันจะมาในอนาคต

ถ้าสิ่งที่ดีก็จะเป็นของขวัญสำหรับเรา

แต่ถ้าเป็นสิ่งที่ไม่ดี ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่เราต้องเผชิญกับมัน

และแก้ไขกันไป..

-พนมสุข มีลักษณะ-

.................

วันนี้วนเวียนอยู่ในเมืองทั้งวัน 

ความรู้สึกเหนื่อย เท่ากับอยู่บ้านทั้งสัปดาห์ถ้ามีงานตลอด

ไม่ถนัดเลยจริงๆ กับพื้นที่ที่เห็นแต่คน รถ ตึก ความวุ่นวายจอแจ

ไม่รวมอากาศที่ไม่น่าสูดเข้าสู่ปอดนั่นอีก

"ราตรีสวัสดิ์"