if it's a broken part, replace it
if it's a broken arm, then brace it
if it's a broken heart, then face it
...
and hold your own
know your name
and go your own way
and everything will be fine
...
are the details in the fabric?
are the things that make you panic?
are your thoughts results of static cling?
are the things that make you blow?
hell, no reason, go on and scream
if you are shocked, it's just the fault of faulty manufacturing
...
อยู่ๆ ก็เกิดคิดถึงเพลงๆ นี้ขึ้นมา
เรารู้จักเพลงนี้จากบล็อกของผู้หญิงคนหนึ่ง
ที่เป็นต้นแบบของการใช้ชีวิตแบบ "happy-go-lucky"
ได้ฟังครั้งแรกเมื่อหลายปีก่อน ตั้งแต่ทั้ง Jason และ James ยังไม่ดังในบ้านเรา
บอกตรงๆ ว่าเหมือนเวลาหยุดเคลื่อนไหว
เราหยิบเพลงนี้มานำทางเราก้าวเดินในหลายๆ ครั้ง
มันเรียบง่ายแต่ลึกซึ้งเหลือเกิน
...
การได้เป็นต้นแบบของใครสักคนไม่ได้ทำให้ตัวเราดูใหญ่ขึ้นเลยแม้เพียงนิด
แต่เป็นหัวใจต่างหากเล่าที่มันพองฟูและกระตุกวูบไหวทุกครั้ง
เมื่อคราได้รับรู้ว่าเราเป็นไอดอลของใครบางคน
...
everything will be fine
everything in no time at all
hearts will hold
...
kunjair
ใช่เลย การเป็นไอดอลของใครสักคน มันไม่ได้ทำให้ตัวใหญ่ขึ้น แต่หัวใจต่างหาก ส่วนเราเองไม่เคยเป็นไอดอลของใคร แล้วมันก็คงไม่สำคัญด้วย แต่การที่มีใครส่วนหนึ่งในชีวิต เชื่อมั่นในสิ่งที่เราเป็น..เราอยู่แบบนี้ มั่นใจในสิ่งที่เราทำ อย่างที่แจบอกไว้ในจดหมายที่ส่งมา แค่นั้นสำหรับเรามันก็มากพอให้หัวใจเราพองโต มุมหนึ่งมันก็เหมือนน้ำหล่อเลี้ยงสร้างพลังใจได้เป็นอย่างดีเลยล่ะ :)
ReplyDeleteมันจริงดังพี่แจว่า การเป็นไอดอลของใครบางคนไม่ได้ทำให้เราตัวใหญ่ขึ้น
ReplyDeleteบางทีสร้างความกดดันให้ตัวเราเพิ่มขึ้นอีกต่างหาก เกรงสายตาคนที่มุ่งมองมาทางเรา กลัวว่าเขาจะผิดหวังในสิ่งที่เราทำไม่ได้ดีพอให้เราไปเป็นไอดอลให้เขาเลย....แต่ว่าการได้รู้ว่ามีใครสักคนมองเราแบบไอดอล มันก็มีเสี้ยวความรู้สึกดีอยู่บ้างเหมือนกันนะ (รู้สึกดีแบบเกร็งๆ 55)
...
บทเพลงดีๆ ชูใจและนำทางเราได้ดีทีเดียวละ
'โญ