ขอให้น้องสาวที่รักเชื่อมั่นว่า สุดท้ายแล้วสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนดีเสมอ มันจะลงตัวในรูปแบบของมันนะจ๊ะ :)
ที่แน่ๆ คือต้องเจ็บล่ะ ไม่ว่าเค้าจะมีท่าทีตอบกลับมายังไง จะรั้งไว้ หรือปล่อยเราไปอย่างง่ายดายแต่ในเมื่อแกตัดสินใจแล้วว่าจะบอกลา ฉันเชื่อว่าแกก็ต้องตั้งหลักตัวเองในระดับหนึ่งแล้ว ทำใจไว้พอสมควรแล้ว ทีนี้ก็จัดการขั้นเด็ดขาดไปเลย..เมื่อตัดสินใจแล้ว ก็อย่าพะวักพะวงนาน ทำไปเลย ให้มันผ่านพ้น ให้มันโล่งไป..หลังจากนั้น มันต้องใช้เวลา อาจจะเป็นระยะยาว แต่เดี๋ยวแกก็ฟื้นตัว...เชื่อดิ
พี่เลือกที่จะไม่อ่าน day 3 ของหวายก่อนที่พี่จะพิมพ์อะไรบางอย่างใน day 2 เพราะเชื่อว่าเหตุการณ์มันต้องต่อเนื่องกันแน่ๆ เห็นด้วยที่ว่าเหตุผลเป็นสิ่งสำคัญแม้เหตุผลจะไม่ได้ช่วยทำให้ใครเจ็บน้อยลงแต่อย่างน้อยเหตุผลช่วยไขข้อข้องใจให้กลายเป็นความเข้าใจได้มากขึ้น:)
ขอให้น้องสาวที่รักเชื่อมั่นว่า สุดท้ายแล้วสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนดีเสมอ มันจะลงตัวในรูปแบบของมันนะจ๊ะ :)
ReplyDeleteที่แน่ๆ คือต้องเจ็บล่ะ ไม่ว่าเค้าจะมีท่าทีตอบกลับมายังไง จะรั้งไว้ หรือปล่อยเราไปอย่างง่ายดาย
ReplyDeleteแต่ในเมื่อแกตัดสินใจแล้วว่าจะบอกลา ฉันเชื่อว่าแกก็ต้องตั้งหลักตัวเองในระดับหนึ่งแล้ว ทำใจไว้พอสมควรแล้ว ทีนี้ก็จัดการขั้นเด็ดขาดไปเลย..เมื่อตัดสินใจแล้ว ก็อย่าพะวักพะวงนาน ทำไปเลย ให้มันผ่านพ้น ให้มันโล่งไป
..
หลังจากนั้น มันต้องใช้เวลา อาจจะเป็นระยะยาว แต่เดี๋ยวแกก็ฟื้นตัว...เชื่อดิ
ที่แน่ๆ คือต้องเจ็บล่ะ ไม่ว่าเค้าจะมีท่าทีตอบกลับมายังไง จะรั้งไว้ หรือปล่อยเราไปอย่างง่ายดาย
ReplyDeleteแต่ในเมื่อแกตัดสินใจแล้วว่าจะบอกลา ฉันเชื่อว่าแกก็ต้องตั้งหลักตัวเองในระดับหนึ่งแล้ว ทำใจไว้พอสมควรแล้ว ทีนี้ก็จัดการขั้นเด็ดขาดไปเลย..เมื่อตัดสินใจแล้ว ก็อย่าพะวักพะวงนาน ทำไปเลย ให้มันผ่านพ้น ให้มันโล่งไป
..
หลังจากนั้น มันต้องใช้เวลา อาจจะเป็นระยะยาว แต่เดี๋ยวแกก็ฟื้นตัว...เชื่อดิ
พี่เลือกที่จะไม่อ่าน day 3 ของหวายก่อนที่พี่จะพิมพ์อะไรบางอย่างใน day 2
ReplyDeleteเพราะเชื่อว่าเหตุการณ์มันต้องต่อเนื่องกันแน่ๆ
เห็นด้วยที่ว่าเหตุผลเป็นสิ่งสำคัญ
แม้เหตุผลจะไม่ได้ช่วยทำให้ใครเจ็บน้อยลง
แต่อย่างน้อยเหตุผลช่วยไขข้อข้องใจให้กลายเป็นความเข้าใจได้มากขึ้น
:)