day 18 | kunjair

ศุกร์สุดท้ายสิงหา
บ่งบอกว่ากรกฏาไม่ได้เดินเร็วแต่เพียงผู้เดียว
และคาดว่านอกจากจะมีสิงหาเป็นคู่แข่งคนสำคัญแล้ว
กันยา ตุลา พฤศจิกา และธันวา
ยังเป็นคู่แข่งที่กรกฎาจะประมาทไม่ได้เลยเชียว


สารทจีนปีนี้เราตื่นแต่เช้า
เพราะต้องไปซื้อของเอาไว้ไหว้เจ้าตอนเช้าที่ทำงาน
บ้านกับที่ทำงานห่างกันแค่สองสถานีรถไฟฟ้า
จึงไม่แปลกหากมักจะถูกวานให้ทำนู้นนี่นั่นอยู่บ่อยๆ
แม้ไม่ได้เป็นคนใจดี แต่เราก็ยินดีเสมอหากไม่หนักหนาเกินตัว
...



วันนี้อารมณ์ไม่ดีเลย ทำงานแบบไม่มีความสุข
รู้สึกอากาศที่สูดเข้าปอดไม่ค่อยบริสุทธิ์เท่าไหร่
มลพิษความไม่พอเพียงลอยฟุ้งอยู่เต็มไปหมด
ใช่, มันไม่ใช่ธุระอะไรของเราเลยสักนิด
แต่ตัวเราอยู่ตรงนั้น หูยังได้ยิน สมองยังคิดตาม


วัตถุนิยมนี่มันมาแรงแซงทางโค้งเหลือเกิน
ทุกที่ทาง ทุกแห่งหน ทุกสังคมชนชั้น
ล้วนแข่งขันแก่งแย่งชิงดีกับการนิยมวัตถุ


เราไม่ปฏิเสธว่าเราเองก็ชื่นชอบวัตถุ
แต่แค่ไหนเรียกพอดีตัว แค่ไหนเรียกมากเกินความจำเป็น
คิดเองได้ ไม่ยากเลย
...



ดูเหมือนว่าจะกลายเป็นเอกลักษณ์สำหรับเราไปเสียแล้ว
ที่จะมีเสียงเพลงมาฝากอยู่บ่อยๆ
ส่วนวันนี้เราก็มีเพลงมาฝากอีกเช่นเคย
และคิดว่าคงยังไม่เคยได้ฟังกันมาก่อนเหมือนเดิม
เราเชื่อว่าทุกเพลงที่เราแนะนำมีความหมายดีๆ สอดแทรกอยู่
ขอแค่อย่าเพิ่งเบื่อที่จะลองเปิดฟังเสียก่อน


"zac brown band" เป็นวงดนตรี country
จากเมืองแอตแลนต้า รัฐจอร์เจีย
ส่วนเพลงนี้ชื่อว่า "knee deep" ซึ่งมี "jimmy buffett"
นักร้อง-นักเขียนรุ่นเก๋ามาร่วมร้องด้วย


เราเห็นว่าช่วงหลายวันมานี้ทุกคนดูหมองเศร้า
ความสนุกสนานร่าเริง ความคิดสร้างสรรค์
รวมถึงแรงบันดาลใจหล่นหายไปมากโข
เราเองก็ไม่ต่างจากทุกคนมากนัก
แต่พอเมื่อคืนได้ฟังเพลงนี้กล่อมนอน
ก็ทำให้เรากระตุกคิดอะไรได้หลายเหมือนกัน


นอกจากความหมายของบทเพลงแล้ว
มิวสิควีดีโอก็ยังมีอะไรบางอย่างที่พยายามสื่อสารผ่านความตลกโปกฮา
อยู่ที่ว่าใครเห็นอะไร ใครดีความไปในทิศทางไหน
ใครนำสิ่งที่ได้มาประยุกต์ใช้กับเรื่องราวตลกร้ายในชีวิตจริงได้มากน้อยเพียงใด
...



"come on in the water it's nice.
find yourself a little slice. grab a backpack.
otherwise, you will never know until you try.
when you lose yourself you find a key to paradise."




kunjair