day 13 | kunjair

"if i can make it here, i can make it anywhere, that's what they say."



สำหรับเรา, "บางกอก"ไม่ต่างอะไรจาก"นิวยอร์ค"เลย
ทั้งสองเมืองต่างเป็นเมืองใหญ่ มีตึกสูงมากมาย
การจราจรคับคั่ง เต็มไปด้วยแสงสีเสียงยามค่ำคืน
ส่วนผู้คนก็อพยพมาจากหลายถิ่นฐาน
จนชาวบางกอกหรือนิวยอร์คจริงๆ แทบไม่มี


บางคนว่า bangkoker และ new yorker เข้าถึงยาก
บางคนว่าพวกเราเคร่งขรึมและจริงจัง
บางคนว่าพวกเราเร่งรีบและเห็นแก่ตัว
บางคนว่าพวกเราชอบแข่งขันและแก่งแย่งชิงดี
บางคนว่าพวกเราไม่จริงใจและไม่พอเพียง


บางคนว่า
หลายคนว่า
ทุกคนว่า


แต่จะมีใครสักกี่คนที่มองย้อนไปเมื่อหลายสิบปีก่อน
ก่อนที่ใครบางคน, ใครอีกหลายคน, หรือทุกๆ คนเหล่านั้น
จะเข้ามาใช้ชีวิตร่วมกับพวกเราในเมืองใหญ่เมืองนี้


บางกอกและนิวยอร์คมีพื้นที่น้อยนิด
ผันผวนกับจำนวนผู้คนที่ต่างทะลักกันเข้ามาอยู่อาศัย
บางกอกและนิวยอร์คไม่น่าอยู่ในสายตาของบางกลุ่มคน
แต่นั่นเป็นความผิดของพวกเราฝ่ายเดียวหรือ?


ทำไมพวกเราถึงเ้ข้าถึงยาก
ทำไมพวกเราถึงเคร่งขรึมและจริงจัง
ทำไมพวกเราถึงเร่งรีบและเห็นแก่ตัว
ทำไมพวกเราถึงชอบแข่งขันและแก่งแย่งชิงดี
ทำไมพวกเราถึงไม่จริงใจและไม่พอเพียง
นั่นสิ, ทำไมล่ะ?


หากตรองดูสักนิด
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีที่มาและที่ไปเสมอ
...



เราเกิดและเติบโตในบางกอก
เมืองใหญ่เมืองนี้สอนให้เราเข้มแข็ง
แม้บางกอกไม่ใสซื่อแต่ก็ถึงกับไม่แข็งกระด้าง
วิถีชาวบางกอกดั้งเดิมยังคงถูกซ่อนอยู่ไม่ได้หายไปไหน
และเมื่อเจอคำตอบจากซอกหลืบของมุมเมือง
คุณก็จะพบว่าเมืองใหญ่เมืองนี้มีเสน่ห์มากมายเพียงใด


ลมร้อนในบางกอกมักทำให้เราโหยหาหาดทรายและท้องทะเล
ลมฝนในบางกอกมักทำให้เรามีจินตนาการหวามไหว
ลมหนาวในบางกอกมักทำให้เราคิดถึงเขาสูงและเส้นทางคดเคี้ยว


เรารักการเดินทาง
แต่ก็มีบ้านให้กลับไปอยู่อย่างอุ่นใจเสมอ
บ้านของเราในบางกอก
...



i live in the big city, but i am small town girl at heart.
however, at the end of the day, i always be proud of being bangkoker.


"even if it ain't all it seems, i got a pocketful of dreams.
baby, i'm from bangkok"


:)




kunjair