จากหน้าต่างห้องนอน, โต๊ะที่ฉันนั่งทำงานมองออกไปเห็น เป็นมุมพักสายตา
..........
คืนที่ผ่านมาหลับไปตอนไหนไม่แน่ใจ
ที่แน่ใจ หลับไปพร้อมกับความคิดที่หนักหน่วงในหัว
หลับยาก..และเพลีย จนต้องพูดกับตัวเองเบาๆ
อย่าใช้ความคิดมาก อย่าใช้ความคิดมาก..
มันเป็นเรื่องที่ฉันเคยคาดเดาไว้สักระยะแล้ว
ว่ามันต้องมี..และแล้วมันก็มีจริงๆ
นี่คงเป็นช่วงเวลาที่ความเครียดกำลังถาโถมฉันอยู่สินะ
โอเค..ฉันจะมีสติตั้งมั่นไว้
โอเค..โอเค..โอเค
แต่มันล้านิดหน่อยตรงที่..เคลียร์เรื่องนึงจบ
พอเบาใจได้นิดหน่อย เพราะมันยังเป็นเงาตะคุ่มอยู่เลย
ไม่ทันไร อีกเรื่องนึงก็เข้ามา..ซะงั้น!
๐๕.๔๐ น.
...
ตื่นทำบราวนี่ให้ตัวแสบไปโรงเรียน
กับเอาไปฝากเพื่อนของตัวเอง
ถึงจะมีอะไรเข้ามาทำให้กระวนกระวายบ้าง
แต่วิถีมันก็ต้องดำเนินต่อไปนะชีวิต
วัยวันที่เติบโตช่างมีอะไรแตกต่างกันอย่างชัดเจน
ถ้าเป็นเมื่อก่อน คงนั่งนอนเดิน กลัดกลุ้มอยู่อย่างนั้น
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่
การที่ได้ตื่นขึ้นมาทุกเช้า แล้วรู้ว่าแต่ละวันมีอะไรให้ทำบ้าง
ต้องทำอะไรบ้าง..มันทำให้ชีวิตไม่รู้สึกว่างเปล่าแม้แต่นิดเดียว
อืม....
การที่ฉันจะปกป้องใครสักคนขึ้นมาจริงๆ
ขอให้คนที่พร้อมจะเข้าใจในความเป็นฉันรับรู้ไว้เถอะว่า
ฉันได้เลือกแล้วว่าคนๆ นั้น สมควรจะปกป้องจริงๆ
อรุณสวัสดิ์วันศุกร์..ที่อาจจะไม่สุขเท่าไหร่ เฮ้อ
ทุกข์บ้าง สุขบ้าง พอเพิ่มรสชาติให้ชีวิตไม่จืดไป
ReplyDeleteอย่างน้อยพี่แอ๊ะก็รู้วิธีสร้างสุขสลัดทุกข์ในแบบฉบับของตัวเอง โชคดีกว่าคนหลายๆ คนบนโลกนี้ที่จมทุกข์ (เหมือนกระทบตัวเองยังไงไม่รู้ ฮา) ค้นหาทางออกสู่สุขไม่เป็นเป็นไหนๆ
สู้ต่อปายรุ่งกานต์จัง คิกคิก
หมามุ่ย