นั่นสิ เด็กเดี๋ยวนี้จ้องหน้าคอม เล่นเกมส์อยู่กับวัตถุเยอะ แม้แต่พี่เองบางทีเลือกหาอะไรอ่านอะไรดูเล่นเก็บไอเดียในอินเตอร์เน็ตเลย ฮ่าๆวันก่อนที่มุ่ยคอมเมนท์ไป ภาพถ่ายบางภาพมันมีความทรงจำเยอะก็จริงแต่แค่น้ำตาตกเพราะคิดถึงเพื่อนน่ะค่า รู้สึกดีที่ตัวเองเป็นคนใจเด็ดพอที่จะไม่โหยหาอดีตพวกนั้น -*-อยู่บ้านเฉยๆ ทำงานอยู่ที่บ้าน อดไม่ได้เนอะที่จะมีเรื่องบันทึกเป็นแบบความทรงจำเรื่องเก่าๆบางทีรู้สึกโลกแคบเหมือนกันอยู่ในแบบนี้ แต่เราก็เลือกแล้วทำให้เต็มที่โย่วคอมเมนท์ล่าสุดของมุ่ยพี่เคยเป็นนะตื่นสายแล้วโหวงเหวงมาก ไม่ชอบแบบนี้เลยแต่สุดท้ายแล้วก็ขอให้ผ่านวันแต่ละวันในแบบที่ไม่ต้องทะเลาะกับตัวเองจนเหนื่อยมากก็พอ :)ปล*พี่หัวเราะให้กับลานวิ่งโรลเลอร์เบลดของเด็กหญิงหมามุ่ย ฮ่าๆสมัยเด็กๆ มีอะไรให้เล่นเยอะเลยเนอะ อีกอย่างเล่นกับเพื่อนมีเพื่อนเล่นด้วย สนุก ได้จับมือ ได้เดินด้วยกันได้คิดร่วมกัน ได้เถียงกัน หลายอย่างเลย มันดีกว่าสมัยนี้แอบเป็นห่วงน้องที่ติดเกมส์อยู่เหมือนกัน รุ่นหลานนี่อีก เฮ่อ(บ่นๆๆ)
นั่นสิ เด็กเดี๋ยวนี้จ้องหน้าคอม เล่นเกมส์
ReplyDeleteอยู่กับวัตถุเยอะ แม้แต่พี่เองบางทีเลือกหาอะไรอ่าน
อะไรดูเล่นเก็บไอเดียในอินเตอร์เน็ตเลย ฮ่าๆ
วันก่อนที่มุ่ยคอมเมนท์ไป ภาพถ่ายบางภาพมันมีความทรงจำเยอะก็จริง
แต่แค่น้ำตาตกเพราะคิดถึงเพื่อนน่ะค่า รู้สึกดีที่ตัวเองเป็นคนใจเด็ดพอ
ที่จะไม่โหยหาอดีตพวกนั้น -*-
อยู่บ้านเฉยๆ ทำงานอยู่ที่บ้าน อดไม่ได้เนอะ
ที่จะมีเรื่องบันทึกเป็นแบบความทรงจำเรื่องเก่าๆ
บางทีรู้สึกโลกแคบเหมือนกันอยู่ในแบบนี้ แต่เราก็เลือกแล้ว
ทำให้เต็มที่โย่ว
คอมเมนท์ล่าสุดของมุ่ย
พี่เคยเป็นนะตื่นสายแล้วโหวงเหวงมาก ไม่ชอบแบบนี้เลย
แต่สุดท้ายแล้วก็ขอให้ผ่านวันแต่ละวันในแบบที่ไม่ต้องทะเลาะกับตัวเอง
จนเหนื่อยมากก็พอ :)
ปล*
พี่หัวเราะให้กับลานวิ่งโรลเลอร์เบลดของเด็กหญิงหมามุ่ย ฮ่าๆ
สมัยเด็กๆ มีอะไรให้เล่นเยอะเลยเนอะ อีกอย่างเล่นกับเพื่อน
มีเพื่อนเล่นด้วย สนุก ได้จับมือ ได้เดินด้วยกัน
ได้คิดร่วมกัน ได้เถียงกัน หลายอย่างเลย มันดีกว่าสมัยนี้
แอบเป็นห่วงน้องที่ติดเกมส์อยู่เหมือนกัน รุ่นหลานนี่อีก เฮ่อ
(บ่นๆๆ)