เข้าสัปดาห์นี้ มีอารมณ์ความรู้สึกซ้อนทับกันเยอะแยะ
แต่ผ่านมาเพียงแค่สามวัน รู้สึกเหมือนใช้เวลาไปหนึ่งสัปดาห์เต็ม
คิดอะไรไม่ออก โดดไปใช้เวลาอยู่กับต้นไม้ซะเลย..ง่ายดี
ไม่ได้อยู่นิ่งๆ ไม่ได้จมอยู่กับอะไร แค่เกเรเล็กน้อย :P
เอ้อ วันนี้ตอนกลับจากค้างกับเพื่อนที่รักเมื่อคืน
เดินกันอยู่ เห็นเจ้าดอกนี้ คุ้นตามาก
พูดกับเพื่อนว่า เอออยากได้ เลยเก็บฝักมันมา เพื่อนก็เช่นกัน
พอมาไล่ดูรูปในเน็ตอีกที นั่นไงคุ้นตาจริงๆ ไม่ได้รู้สึกไปเอง
เคยผ่านตาแล้ว..ชื่อกาหลง (ถ้าไม่ผิดอีกนะ) :D
พรุ่งนี้ได้เวลาเกเรอีกแล้ว
ฝนตก ดินก็ชุ่ม เหมาะชะมัดเลย ไม่มีอะไรเหมาะเหม็งไปกว่านี้อีกแล้ว ;)
...
จากการพูดคุยกับเพื่อนที่รักเมื่อคืน
มันทำให้ฉันรู้สึกได้เต็มหัวใจ คนที่รักก็ยังคงรักกันอยู่อย่างนั้น
ไม่ได้พูดไม่ได้คุยไม่ได้เจอกันนานนับหลายเดือน
แต่เวลาที่ได้อยู่ใกล้กัน ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าเคยห่างกันแล้วกลับมาอีกที
ยังคงสนิทไปถึงใจได้เหมือนเดิม
เพื่อนที่รักพูดว่า นี่ไง เขาบอกกัน คนแก่มักจะคุยกันแต่เรื่องเก่าๆ
ซึ่งเมื่อคืนเราสองคนก็กลายเป็นคนแก่ไปเรียบร้อย
คนที่รัก แม้ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ก็ยังคงรักกันได้เช่นเดิม
ฉันดีใจมาก ที่ได้มาพบและรู้จักกับเพื่อนคนนี้
เราเดินทางเป็นวงกลมแห่งการรู้จักกันมา ๑๒ ปีแล้ว
เนิ่นนานเหลือเกิน ฉันยังยกให้เธอเป็นที่หนึ่งเหมือนเดิม
ถึงแม้เรื่องที่เราสนใจและชอบจะไม่ใช่เรื่องเดียวกัน
นิสัยใจคอจะต่างกันแค่ไหน เราก็สนิทกันได้
ด้วยความเข้าใจและรับฟังกัน
วันนี้เป็นวันที่ชื่นใจมาก ถึงอาการทางกายจะปวดหัวรุมๆ ก็เถอะนะ
ถือว่าเป็นวันที่บรรยากาศทั้งภายนอกและภายในดีมากเหลือเกิน
ระยะนี้ดูแล้วว่าฝนเป็นใจให้เกเร
พรุ่งนี้จะใส่หมวกอยู่กับต้นไม้อีกที
คงมีเสียงบ่นมาให้ได้ยินอีก ฝนตกแล้วก็ตากฝนอยู่นั่น
หวังไว้ว่า จากพรุ่งนี้ไปจนหมดสัปดาห์..จนหมดกันยา
บรรยากาศทั้งภายนอกและภายในจะเหมือนเช่นวันนี้นะ
หวังหวังหวัง :)
...
ตุลา มีงานรออยู่แล้ว
แค่ภาพเล็กๆ ก็ทำให้ยิ้มสดใสได้เป็นกอง
โลกยังน่าอยู่เยอะเลย
No comments:
Post a Comment