18 มิถุนายน 2556 อังคาร
Time flies!
กลับมากรุงเทพฯแล้ว
ถึงตอนหัวค่ำแล้วล่ะ
เพราะกว่าจะออกจากที่โน่นก็เก้าโมง
ตอนเช้าแวะกินข้าวแล้วแวะไปถวายของพระพี่พงศ์ที่วัด
กว่าจะได้ออกก็เลยช้าว่าวันเดินทางมาอยู่มากโข
น้องอิฐซนตลอดการเดินทาง
คงเพราะคุ้นเคยกันดีแล้วเลยผลงฤทธิ์ได้เต็มที่
แต่ก็สนุกดี ฟังเด็กร้อง แกล้งเด็ก เล่นกับเด็ก แทบไม่ได้นอนกันเลย
กลับมา เราเขียนบันทึกข้อความไว้ว่า
ข่าวร้ายและการเดินทางครั้งสุดท้ายในเดือนมิถุนา |
ลาออกสิ้นเดือนนี้ ไม่คิดว่าจะได้ออกเดินทางไปไหนอีก
แต่จู่ ๆ สองวันนี้ก็ได้เดินทางไกลไปถึงพัทลุง
แถมยังได้ไปกันพร้อมหน้าพร้อมตาทั้งกองบรรณาธิการ
เพราะคุณพ่อของพี่ที่เรารักคนหนึ่งจากไปอย่างกะทันหัน
ถึงแม้จะเป็นการเดินทางที่อบอวลไปด้วยความโศกเศร้า
แต่ก็เป็นการเดินทางที่คุ้มค่า
กลับมาครั้งนี้เราได้คิดได้เห็นอะไรหลายอย่าง
นอกจากได้เห็นหัวใจที่รักและหวังดีของทุกคนที่มีให้กันในยามยาก
ยังได้เห็นว่าชีวิตคนเรานั้นสั้นเหลือเกิน
และโลกนี้ก็มีความไม่แน่นอนอยู่มากมายเหลือเกิน
จนเราไม่อยากปล่อยเวลานาที
ให้ผ่านไปกับเรื่องไร้สาระ สิ่งที่ไม่ชอบใจ คนที่เราไม่รัก
อีกแม้แต่สักวินาทีเดียวเลย
No comments:
Post a Comment