ครั้งนี้ล้มตึงของจริงแล้ว
เมื่อคืนก็ระบายออกทางน้ำตาแล้ว
วันนี้พักหนึ่งวัน
พรุ่งนี้หลังจากเสร็จธุระแล้วจะเริ่มต้นและวางแผนใหม่
"นับหนึ่งใหม่"
อดไม่ได้ต้องรู้สึกว่า ใจดีไปก็โดนเอาเปรียบ
ยังไงซะ เราก็ไม่คิดเปลี่ยนแปลงตัวเอง
แค่ทำให้อะไรๆ มันคงเส้นคงวา
พอเหมาะพอดี เราสบายใจ เขาก็ไม่ขุ่นเคือง
"ใจเขาใจเรา"
บางที..สำหรับเรา ความดันทุรังกับความพยายาม
มันกลายเป็นเส้นเกลียวเดียวกันไปซะแล้ว
พฤหัสบดี ๑๓ มิถุนายน ๒๕๕๖, ๑๓.๓๐ น.
No comments:
Post a Comment