day 278 | rungkarn

๑๘ พฤษภาคม ๒๕๕๖, ๒๓.๐๙ น.



มีเรื่องเก่าๆ ไหลผ่านสมองบ้างเป็นบางห้วง
แต่ไม่ได้รู้สึกต่อมันมากนัก
เหมือนเราเดินอยู่ แล้วมีลมพัดผ่าน
รับรู้แค่ผิวสัมผัส ไม่ได้กระทบถึงใจ

เรื่องร้อนรนก็กลายเป็นนิ่งเรียบ
มีหลายคนนัก บอกว่าเวลาไม่เคยช่วยอะไรหรอก
มันก็เป็นอย่างนั้นเอง

เวลาอยู่ของมันอย่างนั้นก็จริง
เวลาไม่เคยมารับรู้ร้อนหนาวถึงเรื่องชีวิตหรือหัวใจคนเราหรอก
เป็นเราเองที่เลือกช่วยเหลือตัวเอง
ไม่ทำร้าย ไม่ซ้ำเติม ไม่เฉียดใกล้สิ่งเดิม ทางเดิม คนแบบเดิมๆ ก็พอ


อาการทางกายดีขึ้นแล้ว
วันก่อนปวดหลังก็มาคลายลง
วันนี้วิ่งไล่น้องคุณนิดหน่อย ซนด้วยกัน
กลับกลายเป็นว่าก่อนนอนแบบนี้ปวดท้องขึ้นมาตื้อๆ


ถึงจะมีเรื่องที่น่าจะเกี่ยวข้องกับหัวใจ ผ่านวนเข้ามาให้คิดบ้าง
แต่ก็แค่ชั่วครู่ พื้นที่สมองส่วนใหญ่อยู่ที่เรื่องทำมาหากิน
จะพัฒนาเรื่องในมือของตัวเองต่อยังไงดี
ฮึ่ม อยากมีที่ปรึกษาขึ้นมาบ้างซะแล้ว เฮ่อ

ไม่ต้องตัวโตนักหรอก ขอแค่มีหัวใจ มีน้ำใจ
เต็มใจแบ่งปันให้กันก็พอ