day 262 | rungkarn

อาการจากสภาพที่รู้สึกดีขึ้นแล้ว ฮา
รอลุ้นผลของแผลผ่าตัดพรุ่งนี้ ซึ่งหมอนัด
เพื่อเป็นผลให้กินได้มากขึ้น
เพราะหลังจากกลับมาจากโรงพยาบาล
โดนคุมเรื่องกินตลอด อย่างกับคนเพิ่งคลอดลูก

เมื่อคืนเม้าท์กับน้องบายไปแป๊ปนึงทางเฟซบุ๊ก
บอกว่าประทับใจหมอ น้องถามว่าเรื่องความสามารถหรือหน้าตา
ตอบไปว่า "ความอ่อนโยน" แล้วก็ฮาไป

แล้วน้องก็พิมพ์อ๊ายบอกเขินกลับมา
ส่วนเราเองที่พิมพ์สนุกกับน้องไปแบบนั้นก็เขินไม่แพ้กัน
พอน้องเขิน เราก็เลยบอกว่า หนูน่ะยังเด็กนัก ก็ฮาเข้าไปอีก
ถ้าอยู่ใกล้เด็กคนนี้จะมะเหงกหัวให้หนึ่งโป๊ก
เด็กเอ๋ยเด็กน้อย ฮ่าฮ่า

เมื่อตอนกลางวันทางโรงพยาบาลมาเยี่ยม
วัดความดันแล้วพยาบาลตกใจว่ามันต่ำมาก
สงสัยที่ว่าเครื่องไม่ยอมอ่านด้วย
เลยบอกไปว่า นอนไม่หลับมาสองคืนแล้ว
หลับๆ ตื่นๆ เมื่อยเนื้อเมื่อยตัว

พยาบาลก็เออ.ออ ถามอาการ
เวียนหัวมั้ย หน้ามืดมั้ย นั่นมั้ยนี่มั้ย เอ่อก็นั่นล่ะค่ะ
แล้วก็บอกว่ากินข้าวกินยาเสร็จแล้วก็นอนเนอะ
ทรมานจริงๆ กับอาการนอนไม่หลับสองคืนมานี้
ขอให้คืนนี้หลับได้ก็แล้วกัน จะได้มีหน้าตาสดใส(กว่าตอนเจ็บ)
ไปพบหมอพรุ่งนี้ ฮา

ทำขนมนิดหน่อยตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ
อ่านหนังสือนิดหน่อย แว๊บเล่นเน็ตนิดหน่อย
พอให้อย่าโดนดุว่าอย่าใช้สายตาเยอะ
วันจันทร์ตอนที่เปิดคอม แม่เจ้า ประมาณสองสามนาทีก็เวียนหัวตาลาย
คลื่นไส้คล้ายจะเป็นลม

อ้อ เวลาพิมพ์แบบเนี่ย แล้วก็เขียนหนังสือ
ความเร็วจะต่ำลงกว่าปกติ แล้วมันก็สั่นๆ ด้วยแหน่ะ ฮื้อ

ร่างกายมันเกี่ยวพันวนเวียนกันได้ขนาดนี้เชียวหรือ
และที่แน่ๆ ร่างกายมันไม่ใช่ของเราเลย
แต่เราต้องดูแลมันให้ดีกว่าเดิม เพื่อชีวิตในวันต่อๆ ไป โย่ว!