day 276 | kunjair

เมื่อเย็นเข้าเมือง ไปซื้อ lonely planet ที่คิโนะคุนิยะ ctw
โก้เดินมาหาหลังเลิกงานเลยได้กินข้าวด้วยกันที่ omu
ตอนนี้โก้ต้องดามเหล็กไว้ที่ข้อเท้าเพื่อประครองกระดูก
หมอบอกว่าหากผ่าตัดมีสิทธิ์หายแค่ 30 เปอร์เซนต์ โก้เลยตัดสินใจที่จะไม่ผ่า
โก้เป็นผู้ชายตัวใหญ่ซึ่งกระดูกข้อเท้าที่เคยหักเป็นเรื่องเดียวที่เราเป็นห่วง

โก้บอกว่าปากกาด้ามนี้มีดีไซน์ที่เหมาะกับเรา
เลยซื้อมาให้เป็นของขวัญวันเกิด ซึ่งมันก็ถูกใจเรามาก
ข้างๆ ปากามีสกรีนคำว่า reality อยู่ทางด้านปลายปากกา
และมีคำว่า dream อยู่ทางด้านหัวปากกา โดยมีผู้ออกแบบนามว่านิ้วกลม
เป็นผลิตภัณฑ์จากบริษัท dhas ของพี่โต้ สุหฤท เจ้านายเก่าของเราเอง


แม้เราและโก้จะไม่ได้ชื่นชอบนิ้วกลมมากเหมือนแต่ก่อนแล้วก็จริง
แต่คำพูดของโก้วันนี้เตือนให้เรานึกถึงเรื่องราวที่หลงลืมไปบางอย่างว่า
หนึ่งในตัวเชื่อมระหว่างมิตรภาพของเราและโก้ก็คือผู้ชายที่มีนามปากกาว่านิ้วกลม
และของขวัญชิ้นแรกที่ได้จากโก้ก็คือหนังสือนั่งรถไฟไปตู้เย็นของนิ้วกลมอีกนั่นแหละ
โก้กล่าวทิ้งท้ายไว้ว่า "แต่ไม่เป็นของสุดท้ายที่จะให้กันแน่นอน"

เรากับโก้แชร์อะไรหลายๆ อย่างร่วมกัน
เกิดเดือนพฤษภาเหมือนกัน เกิดวันศุกร์เหมือนกัน กรุ๊ปเลือดโอเหมือนกัน

และมีความคิดและความนิยมชมชอบในสิ่งที่ใกล้เคียงกันมาก


ความหนักใจได้มาแทนที่ความดีใจ

เพราะปีนี้โจทย์ของขวัญวันเกิดของโก้ที่จะเดินทางมาถึงปลายเดือนนี้

มันยากมหาโหดเสียเหลือเกิน ปีนี้โก้มีสายตาแหลมคมบาดลึกมาก!!!

 

 

 

 

kunjair